Ilya Semashkevich

Biografia

Od gitary do dźwięku przestrzennego

Jego praktyka łączy długie formy kompozytorskie, dźwięk przestrzenny i podejście procesowe, rozwijane zarówno w pracy artystycznej, jak i pedagogicznej. Wychodzi z rocka, muzyki elektronicznej, studiów jazzowych i realizacji dźwięku, a jego prace poruszają się między kontekstem eksperymentalnym i użytkowym.

Urodzony w Brześciu w 1997 roku, zaczynał od gitary, do której przyciągnęła go muzyka z anime i Linkin Park. Od 2012 roku grał i pisał rock, metal, post-rock i punk w lokalnych zespołach. Muzyka elektroniczna połowy lat 2010. zaprowadziła go do Ableton Live. Porzucił studia inżynierskie i przeprowadził się do Polski, by studiować realizację dźwięku, najpierw w Częstochowie, potem w Nysie, gdzie dołączył też do wydziału jazzu. Kompozycja jazzowa, praca z wokalem, muzyka orkiestrowa i hip-hop poszerzyły jego zakres.

W Mittweidzie w Niemczech badał przestrzenną percepcję dźwięku. Muzyka z tego okresu, naznaczona introwersją po kolejnych migracjach, brzmi w projektach Niedoma, Rotherave, Stork Tales i LLHH. W Chemnitz zaczął pracę sceniczną i produkcyjną, współpracując z inicjatywami Sprich aus i Berliner Telegraph.

W 2018 roku przeniósł się do Pragi, gdzie łączył produkcję muzyczną z pracą producenta i zbliżył się do sztuki współczesnej i praktyk manifestu. Po powrocie do Polski ukończył studia projektem dyplomowym Imaginative Mixing, proponując miks artystyczny jako formę subiektywnej ekspresji.

Od 2020 roku pracował jako aranżer i producent w studiach ¾ UDGS i SDS, a potem skupił się na własnej twórczości. W Warszawie dołączył do kolektywów Dzieja Druhaja i Natur i zaczął wydawać muzykę pod własnym nazwiskiem: ambient, elektronikę, IDM, trance, house i muzykę eksperymentalną traktowane jak pełnoprawna kompozycja.

Tworzy w projektach teatralnych i performatywnych, współpracował z Warsaw Freedom Orchestra przy utworze Everything Will Resolve Itself. W 2024 roku skupił się na syntezatorach, breakbeacie, trance i performansie oraz współpracował z artystami pop. W 2025 roku kontynuował pracę w teatrze, filmie i na scenie elektronicznej, badając filozofię dźwięku i rolę AI w kompozycji, zaczynając od eseju dźwiękowego The Voiced Chronology of Electronic Music Genres.

Założył Natur Music School, szkołę i system, który pomaga producentom kończyć muzykę i ją wydawać.